汪鐏石席上出巩二诗吴门王楚臣见而和之巩自以为粤风吴人和而为吴风遂以吴风答之

kè mèng fēn fēn suì shì qí，liǎng yá míng yuè zhào kōng zhī。

jiǔ cáng shè xià zhōng wèi shǔ，zàn chù náng zhōng yì shì zhuī。

gǔ lèi yú fān nán dé mèi，hún fēi qiàn nǚ què néng lí。

qīng píng lè fǔ wú rén zòu，zhǐ qiǎn jiā shēng tè dì bēi。