有客曰孤梅访予于易庵孤山之下与之坐夜未半孤月在天笑谓孤梅曰维此山与月与子是三孤者为不孤矣因相与酾酒更诵逋仙疏影暗香之句声满天地酒酣又从而歌之歌曰

jiǎn xī shān zhī gū zhú xī，shāng zhōu èr jūn。miǎo sān jìng zhī gū sōng xī，jìn sòng yī rén。

tiān dì bīng shuāng xī，mù luò guī gēn。yí wàn wù ér dú lì xī，wú méi xiōng qí jǐn cún。

fū gū gāo bù yì kàng xī，gù duō yǐ luò luò ér zāo shì zhī mèn mèn。gū jié bù yì bǎo xī，gù duō yǐ jiǎo jiǎo ér shòu rén zhī hūn hūn。

wéi niè ér bù zī xī，méi zhì zhī qīng。mó ér bù lín xī，méi cāo zhī zhēn。

jiē méi zhī ài xī，kuàng shì wú wén。jiāng méi yǒu xīn xī，qiān gǔ shuí lùn。