昼寝 晁公溯 宋 官曹无人吏休沐，杜门谢病车脱轴。门前经旬客不至，苔色侵阶春更绿。书堂萧然白日静，黄蜂收声蜜房足。杨花浩荡天无风，檐端三丈朝阳红。晴薰病眼暖欲醉，卧搔短发如飞蓬。枕书睡熟呼不醒，黄粱正饭邯郸翁。不知纷纭梦几许，觉来烟际闻昏钟。 拼音 guān cáo wú rén lì xiū mù，dù mén xiè bìng chē tuō zhóu。mén qián jīng xún kè bù zhì，tái sè qīn jiē chūn gèng lǜ。shū táng xiāo rán bái rì jìng，huáng fēng shōu shēng mì fáng zú。yáng huā hào dàng tiān wú fēng，yán duān sān zhàng cháo yáng hóng。qíng xūn bìng yǎn nuǎn yù zuì，wò sāo duǎn fā rú fēi péng。zhěn shū shuì shú hū bù xǐng，huáng liáng zhèng fàn hán dān wēng。bù zhī fēn yún mèng jǐ xǔ，jué lái yān jì wén hūn zhōng。 作者介绍 晁 晁公溯 宋 · ? - ? 宋济州巨野人，字子西。晁公武弟。高宗绍兴八年进士。以文章闻名于时。官至朝奉大夫。有《嵩山居士集》。 查看全部作品 →