千秋岁引·咏杨花

做势漫天,凭空布陌。点画青林好颜色。填平石家金埒下。纷飞柳氏章台侧。都不管,灵和殿,永丰宅。

一望霸陵情脉脉。多少利名途路客。见此茫茫意萧索。妆成慢夸晴雪舞,锦衾篱溷谁能测。雨兼风,泥共土,红和白。

拼音

zuò shì màn tiān,píng kōng bù mò。diǎn huà qīng lín hǎo yán sè。tián píng shí jiā jīn liè xià。fēn fēi liǔ shì zhāng tái cè。dōu bù guǎn,líng hé diàn,yǒng fēng zhái。

yī wàng bà líng qíng mài mài。duō shǎo lì míng tú lù kè。jiàn cǐ máng máng yì xiāo suǒ。zhuāng chéng màn kuā qíng xuě wǔ,jǐn qīn lí hùn shuí néng cè。yǔ jiān fēng,ní gòng tǔ,hóng hé bái。

作者介绍

俞彦

明 · ? - ?

俞彦,字仲茅,上元人。生卒年均不详,约明神宗万历四十三年前后在世。万历二十九年(1601年)进士。历官光禄寺少卿。彦长于词,尤工小令,以淡雅见称。词集今失传,仅见于各种选本中。

查看全部作品 →