应天长 姚华 清 清秋胜日，正壑露山开，竞拈吟笔。凭望萧然，过眼繁华如失。流光惊去疾。但无语黯红描得，更问甚踏破鞋痕，醉荒诗律。盛会敞幽室。任酒涌思来，道古风逸。人似黄华零梦，贞元堪述，先秋蒲柳质。剩残臂仗筇难出，空卧游尘虑。烦噫独负陶秫。 拼音 qīng qiū shèng rì，zhèng hè lù shān kāi，jìng niān yín bǐ。píng wàng xiāo rán，guò yǎn fán huá rú shī。liú guāng jīng qù jí。dàn wú yǔ àn hóng miáo dé，gèng wèn shén tà pò xié hén，zuì huāng shī lǜ。shèng huì chǎng yōu shì。rèn jiǔ yǒng sī lái，dào gǔ fēng yì。rén shì huáng huá líng mèng，zhēn yuán kān shù，xiān qiū pú liǔ zhì。shèng cán bì zhàng qióng nán chū，kōng wò yóu chén lǜ。fán yī dú fù táo shú。 作者介绍 姚 姚华 清 · ? - ? 查看全部作品 →