湘江静·纪梦。天孙渡河前三夕，余病始闲，梦见一廨前鼓钹喧阗，作鱼龙曼衍之戏。随之游行，所经通衢荒旷，道旁二三老者向余诵数语，谓此道咸闲人所作湘江静词，有可慨者。余亦未悉所诵，漫应之曰：梅溪旧作原凄楚之音也。既而百戏纷集，招摇而过，最后童子持纸彩为花，愈繁夥，愈幺细，渐至若有若无，衰草凝烟，前望似已无路，惘惘而寤。即以梅溪原韵纪之

wàng lǐ yín hé shěn àn pǔ。juàn kuāng chuáng shèng yán yóu zhù。mí lí mèng jǐng，chóng shā zhèng jié，sù shuí jiā chóu jù。mò shàng fèi yú lóng，yī bō jiàn yī bō xuán qù。xíng rén jiàn shǎo，jiāo lín zì qīng，huāng yān wài，shì hé chù。

bìng pò sū，qiū xù kǔ。màn dī huái jì qiū yún shù。lóng pán qì jǐn，wū tí yè lěng，jǐng qī qīng jiā gǔ。zhú jiǎn pà zhòng hūn，pū chuāng tīng luàn chóng rú yǔ。gū yín dào lǎo，xián jū fù le，wú chéng yòu fù。