读胡侍鸿胪诗有感因遗其从子邑博叔才

shí nián dàn ěr hú hóng lú，hóng lú zhī mù sān cǎo kū。shì rén zì shī fèng huáng yǔ，cǐ rì mǎn bǎ lí lóng zhū。

suī yú fēng yǎ wèi xiàn hé，wǎng wǎng shí cái gǔ gé shū。cí guān zhù shū yù hé zuò，shū chéng bù huàn náng qīng fú。

chuáng tóu yī tí jiǔ jiā gòng，fǒu zhōng bàn shū shí yǒu wú。qí míng guān xī zhě shuí zi，kěn fàng bái xuě jiāo bā yú。

zhōng chéng guān é tiě xiè zhì，liáo yáng mǎ bèi diāo chān yú。hú jiā qǐ wú shuāng yù shù，huò cuī qiū xiàn jīn qióng tú。

wū hū hú shēng shèn mò xué rǔ bó，rǔ bó wén zhāng lǎo chéng pǐ。bù jiàn shān jī gǎn fèng míng，qiě xiàng rén jiān dòu máo sè。

fēng hóu bài xiāng zài yī yán，wǎng shā shū shēng wàn yán cè。