满江红·春归 吴永和 清 落絮飘香，问何事，春归恁速。任年年憔悴，眉峰双蹙。病骨未容持半偈，愁怀剩得盈千斛。怪痴情，似草尽还生，萦心曲。惊残梦，风敲竹。欹单枕，茶初熟。惟数声啼鸟，伴人幽独。槛外花光消腻粉，阶前苔色欺蛾绿。把无聊，都付断肠吟，凭谁续。 拼音 luò xù piāo xiāng，wèn hé shì，chūn guī nèn sù。rèn nián nián qiáo cuì，méi fēng shuāng cù。bìng gǔ wèi róng chí bàn jì，chóu huái shèng dé yíng qiān hú。guài chī qíng，shì cǎo jǐn hái shēng，yíng xīn qū。jīng cán mèng，fēng qiāo zhú。yī dān zhěn，chá chū shú。wéi shù shēng tí niǎo，bàn rén yōu dú。kǎn wài huā guāng xiāo nì fěn，jiē qián tái sè qī é lǜ。bǎ wú liáo，dōu fù duàn cháng yín，píng shuí xù。 作者介绍 吴 吴永和 清 · ? - ? 查看全部作品 →